Young people holding hands close up

Hoe maak je het verschil?

Ik loop er nu al een aantal jaar – nogal onbeholpen – mee rond: mijn wens om van betekenis te kunnen zijn voor de Syrische vluchtelingen die ons land binnenkomen. Onbeholpen omdat ‘de grote stroom van Syrische vluchtelingen’ en het leed wat zij met zich meedragen, zo groot is … hoe kan ik daar überhaupt van betekenis in zijn? Onbeholpen ook omdat ik maar geen aanknopingspunt lijk te kunnen vinden … waar kan ik aanhaken, een begin maken met bijdragen? Gisteren trof ik Anja, een goede vriendin, en opeens was het daar, mijn aanknopingspunt …

Anja, Mohamed, en Samia
Anja is afgelopen april taalmaatje geworden. Ze wilde als individu iets doen, van betekenis zijn voor de Syrische vluchtelingen die ons land binnenkomen. Zo kwam ze in contact met het gezin van Mohamed en Samia.
Mohamed, een 45 jarige ondernemer, ontvluchtte twee jaar geleden Syrië, nadat zijn twee drogisterijen waren platgebombardeerd. Drogisterijen die hij was gaan leiden na de moord op zijn vader. Zijn vrouw Samia, en hun vier kinderen, konden zich een jaar later bij hem in Nederland aansluiten.
In zijn beginperiode leert hij zichzelf Nederlands door het spellen van de NRC. Hij denkt na, onderzoekt: waar liggen zijn kansen om als ondernemer weer zijn werkdraad op te pakken in een Nederland gekenmerkt door een toenemende markt in online-winkelen?

Anja treft zijn vrouw Samia elke vrijdag twee uur voor Nederlandse les. Deze wekelijkse ontmoetingen, waarin Samia zich ontpopt als leergierig student, zijn veel meer dan een taalles alleen. Het leven van Mohamed en Samia raakt Anja – het moeilijke van zover van je familie zijn, de grote ongerustheid die post vat als je hoort dat je broer door een politiebusje is opgepakt en je dagenlang geen nieuws hebt … Anja wil van betekenis zijn, wil doen wat in haar vermogen ligt om te zorgen dat Mohamed en zijn familie goed kunnen landen in Nederland …
Dus als ik haar opzoek, vertelt ze me: dat een van haar voornemens voor 2017 is om Mohamed aan werk te helpen … ze gunt het hem zo … hij is zo’n capabele man … en het zou zijn familie ook een stuk rust brengen, want ja, werkloos thuis zitten is verre van ontspannen …

Opeens zie ik een aanknopingspunt
Ik hou van ondernemers, mensen met een ondernemende natuur, ben als vanzelf bereid om mee te kijken, mee te denken met Mohamed in zijn zoektocht naar het maken van een werkzame start in Nederland … ik bedenk dat we Mohamed en zijn gezin bij mij thuis kunnen uitnodigen – ik heb zelf een zoon in de leeftijd van zijn kinderen, die kunnen samen de stad verkennen; verder nodig ik mijn vader uit – mijn Libanese vader van 90 die al 50 jaar in Nederland woont, maar nog veel contact heeft met zijn familie in Syrië en Libanon heeft – en mijn aangetrouwde neef: een Iraanse vluchteling die 15 jaar geleden naar Nederland kwam, en na 5 jaar werkloos in een AZC te hebben doorgebracht zelf als bekwaam vakman een bloeiend bedrijfje opbouwde in Nederland.

Een betekenisvolle schakel worden
En zo maken we samen het verschil – ontstaat er iets kansrijks … mijn vermogens en netwerk verbinden zich met die van Anja … die zich straks ook weer verbinden met de vermogens en netwerken van mijn zoon, mijn vader, mijn neef.
Wat mij raakt, is dat mijn verlangen om als mens van betekenis te zijn concreet handen en voeten kan krijgen … niet zozeer door iets groots en meeslepends te doen (wat soms het enige antwoord lijkt op leed dat zo groot en abstract is), maar door een start te maken in het kleine, het dichtbije.
Zo ontgroei ik de rol van machteloze toeschouwer, en word een betekenisvolle schakel in een veel groter web van verbindingen.

Herken je dit?
Herken jij het verlangen om van betekenis te zijn? Het verschil te maken? In iets wat veel groter is dan jijzelf? In je organisatie? In je gemeenschap? In de wereld? Hoe vind jij je aanknopingspunten? Wat ontdek jij in wat werkt?

Ineke Khalil
ineke.khalil@kernkonsult.nl