Het wil in kaart gebracht worden
Soms is het meer dan welkom om ‘ns even stil te staan bij hoe het ermee is. In rust.
Nagaan hoe het nu met mij en mijn ontwikkeling gesteld is.
Daar kan een aanleiding voor zijn. Die kan in mezelf liggen, maar ook buiten mezelf: ‘de omgeving’ waarin ik verkeer maakt allerlei ontwikkelingen door en stelt vragen aan mij. Of lijkt die te stellen.
Vragen die in mezelf leven kunnen zijn: "Wat is mijn talent? Moet ik me verder scholen? Waarin dan? Ben ik nog wel in ontwikkeling? Ben ik überhaupt goed bezig? Moet ik iets doen? En: wil ik dat eigenlijk wel? Of is het beter om ‘ns even niets te doen? Kan ik me dat veroorloven?"
Hoewel het stuk voor stuk goede vragen kunnen zijn, zijn ze zonder echt referentiepunt in mezelf (een duidelijk weten omtrent mijn kern) een bron van onrust en sluimerende ontevredenheid.
Het loont de moeite om de vragen waar ik mee rondloop echt even de vraag te laten zijn. Om niet zonder meer door te gaan met ze uit te stellen, maar ook niet te snel te grijpen naar een oplossing, bijvoorbeeld naar het doen van een investering in tijd en geld als ik er niet echt zeker van ben of dat is wat ik wil. Of het nu om een opleiding, een cursus of coaching gaat: laat me de tijd nemen om na te gaan op welke vraag dit een antwoord zou kunnen zijn. |
